به كارهاى آفرينش جديد كرد ، واحديرا ياراى ميانجيگرى در كار خلقت نيست مگر باذن و خواست او . آيهء 7 و 4 : هرگز براى شما بجز او صاحب ولايت و شفاعتى وجود ندارد . آيهء 1 و 3 : آفريدگار در اين احاطه عرشى سياهى شب و سپيدى روز را پديد آورد ، كه بدنبال يكديگر همچون عاشق و معشوق على الدوام روانند . آيهء 3 و 5 : هم او ميداند آنچه را كه در زمين فرو ميرود ، و آنچه از اعماق آن برون ميآيد ، و آنچه از آسمان فرو ميريزد ، و هرچه بدان بالا ميرود ، و هم او با ما است هرجا كه باشيم ، و بتمامى كردارهاى بندگان ( بهتر از خودشان ) آگاهست . آيهء 4 و 6 : احاطهء الهى پيش از اين فرزندان ( زمين و آسمان ) بر مادرشان ( آب ) بوده است . آيهء 6 و 7 : بر خلاف بعضى از پندارهاى اسرائيلى « 1 » كه : « خدا پس از 6 روز خلقت خسته شده است و استراحت نمود » خاطرنشان ميسازد هرگز خستگى در ذات اقدسش روى نداده بود . حاصل آنكه خداى جهان هم در آفرينش و هم در تدبير و نظم امور آفريدگان ، يكتا و بىانباز است ، واحديرا شركت در الوهيت و خالقيت او نيست . قرآن كريم براى عرش اوصافى هم احيانا ذكر نموده ، مانند : كريم « 2 » ، عظيم « 3 » ، و اينكه خدا صاحب عرش است « 4 » ، و روز قيامت عرش الهى را هشت

--> ( 1 ) - در باب اول تكوين تورات منصوص است كه خدا در روز هفتم از كار آفرينش فارغ گشته استراحت نمود ! ! ( 2 ) - فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ [ مومنون 116 ] . ( 3 ) - قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ [ مومنون 84 ] . ( 4 ) - ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ [ البروج 16 ] .